Het is er tot mijn grote spijt weer niet van gekomen deze weblog bij te houden.
De reden?
Zoals altijd ben ik weer eens te druk met andere dingen en het bijhouden is er sinds de nieuwe versie van de logsoftware niet makkelijker op geworden.
Maar dan nu op veler verzoek weer eens een logje.

School is inmiddels bijna twee maanden bezig. In dit tweede jaar van de opleiding bouwen we een klassieke gitaar, naar een model van de godfather van de klassieke gitaar; Antonio de Torres.
Omdat er in de laatste twee jaar gitaarbouw nog maar 8 mensen zijn, en er een grote groep nieuwkomers is, zijn de lokalen geswitcht. De gitaarbouwers zijn verhuisd naar het ‘vioolhok’, de vioolbouwers naar het lokaal waar vorig jaar de eerste klas gitaarbouw zat, en het eerste jaar is naar het midden gegaan.
De stijl van de gitaar
Aangezien ik een voorkeur heb voor bepaalde stijlthema’s voor de dingen die ik bouw is dit bij deze gitaar ook het geval. Het door mij gekozen thema: “De Egyptomanie van de vroege twintigste eeuw”. Een hele mond vol, maar het komt er op neer dat dit een samentrekking is van Oud Egyptische elementen met de vormgeving van de vroege twintigste eeuw. Toen in 1924 het nog intacte graf van de bekende farao Toetanchamon ontdekt werd kwam er een ware Egypterage op gang. Meubels, deuren, lampen, parfumflesjes, sieraden, kleding, alles werd overgoten met een “Egyptisch sausje”. Vaak was dit pure kitsch, maar gelukkig vind je tussen de kitsch ook af en toe stijlvolle juweeltjes. In deze tijd kwam ook de legendarische film “The Mummy” met Boris Karlof uit. Een prachtig voorbeeld van de ‘vloek van de mummie’, de egyptomanie op één van z’n hoogtepunten.
Ik ben een groot bewonderaar van de Art-deco en aangrenzende stijlen. Voor het ontwerp van de kop heb ik een typische Art deco vorm genomen, (ze doet denken aan het Empire Statebuilding) met een gestyleerde zonscarabee (de Oude Egyptenaren zagen deze als de Zonnegod Re) ingelegd in het midden. De zonneschijf is niet ingelegd, maar een gat dwars door de kop heen. Dit geeft de mogelijkheid om van de ‘zon’ een echt lichtgevende zon te maken. Ook geeft dit de kop een bepaalde visuele lichtheid.

De scarabee heb ik eerst op de oud-egyptische wijze getekend, en daarna gestyleerd met in mijn achterhoofd het werk van kunstenaars Theo van Doesburg en Bart van der Leck. Van Doesburg behoorde tot ‘De Stijl’ een groep van Nederlandse kunstenaars en vormgevers die zeer gestyleerd werkten, met dikwijls een zeer goed oog voor verhoudingen. Vaak wordt dit gezien als het Nederlandse equivalent van het Duitse ‘Bauhaus’ Andere bekende Stijl-leden zijn schilder Piet Mondriaan en de door mij zeer bewonderde vormgever/architect Gerrit Rietveld.
Bart van der Leck
Inmiddels is het schooljaar al even bezig en ben ik al een aardig stukje opgeschoten met de bouw van m’n gitaar.
De hals is in elkaar gelijmd en uitgezaagd.
Het kopbeleg gevoegd en op de kop gelijmd.